Kuzey Avrupa Alanı vizyonu, herkesi hayatlarının merkezine Kurtarıcı’yı ve kutsal törenleri yerleştirmeye ve İsa Mesih’in sevindirici haberine uygun olarak sevinç içinde yaşamaya davet etmektir.
Bir eylül günü eşim, Helsinki Finlandiya Tapınağı başkanı, yönetici kızkardeş ve ben, Başkan Christofferson başkanlığındaki ortak bir Baltık konferansı için Letonya’nın Riga kentine gittik. Havalimanından taksiye binerek şehir merkezine gittik. Adına Marek diyeceğim şoförümüz müziğin sesini oldukça açtı. Sakin bir sesle ona şehri sordum. Radyoyu kapattı ve konuşmaya başladık. Marek, bana “Neden Riga’ya geldiniz?” diye sordu.
Ona, pazar günü, günümüzün yaşayan havarilerinden biri olan Başkan Christofferson’ın da konuşacağı kilisede bir konuşmam olduğunu söyledim. Marek’e kilisenin adresini verdim, adresi telefonundaki haritaya yazdı ve onu pazar günü bize katılmaya davet ettim. Çimlerini biçmesi gerektiğini söyleyerek kibarca reddetti. Eğer pazar günü kiliseye gelirse, cumartesi günü çimlerini biçmeleri için iki genç görevli göndermeyi teklif ettim. Yine de reddetti ve başkalarının ona hizmet etmesine izin vermeyeceğini söyledi. Ona dini inançlarını sordum ve bir ailesi, bir karısı ve iki çocuğu olduğunu, Tanrı’ya ve Mesih’e inandıklarını ve iyi bir hayat yaşamaya çalıştıklarını, ancak kiliseye sık gitmediklerini öğrendim. Kilisemizin aile için olduğuna dikkat çektim ve onu pazar günü bütün aile üyelerini getirmeye davet ettim. Hâlâ bir söz vermekte tereddüt ediyordu ama bunu düşüneceğini söyledi. Ona telefon numaramı, e-posta adresimi ve Kilise’nin internet sitesini içeren kartvizitimi verdim. Davet ettim ve özgür iradesine saygı duyduğumu söyledim.
Pazar günü, toplantılar başlamadan önce, yeni arkadaşımı aradım, ama onu hiçbir yerde bulamadım. Konuşmamı yaptım ve başkalarının konuşmalarını dinlemeye odaklandım. Ara ilahi sırasında seyirciler arasında Marek’i fark ettim. Onu selamlamak için elimi salladım, o da el salladı. Toplantıdan sonra buluştuk ve Başkan Christofferson’dan Marek’i onunla tanıştırmak için izin almıştım. Ardından, Yaşlı Aidukaitis ve Başkan Christofferson, Marek’e Mormon Kitabı’nın Letonca bir kopyasını verdiler ve Marek, kitabın doğruluğuna dair havarisel bir tanıklık duydu. Görev bölgesi başkanı yerel görevlileri tanıttı. Onlar da Marek’e iletişim bilgilerini verdiler ve onunla daha sonra konuşmak istediklerini belirttiler. Davet ettim ve her birimiz kendi yollarımıza gittik.
Bundan ne öğreniyoruz? İnsanları sevin, deneyimlerinizi paylaşın ve sevinçle onları Kurtarıcı’ya yaklaşmaya davet edin. İnsanları bir havari ile buluşmaya davet etme fırsatımız çok nadir olur fakat kiliseye giderken, biri bize nereye gittiğimizi sorduğunda, onlara sevinçle varış noktamızı söyleyerek ve arkadaşlarımızı bize katılmaya davet ederek her fırsattan yararlanabiliriz.
Kurtarıcı, Petrus ve Andreas’a kişisel bir davette bulundu: “Ardımdan gelin … Sizleri insan tutan balıkçılar yapacağım.”¹ Üç yıl sonra onlara şöyle dedi: “Dünyanın her yanına gidin, Müjde’yi bütün yaratılışa duyurun.”² Aynı davet hala geçerli.
Rab günümüzde şöyle öğretti: “Ağızlarınızı açın ve onlar doldurulacak; ve siz Yeruşalim’den çıkıp yabanda yolculuk eden, eski günlerdeki Nefi gibi olacaksınız. Evet, ağızlarınızı açın ve çekinmeyin; ve sizin sırtınıza demetler yüklenecek, çünkü bakın, ben sizinle birlikteyim.”³
Başkalarının tepkilerinden korkmamıza gerek yoktur, Rab’bin bizimle olduğuna güvenmeye ihtiyacımız vardır: “... ağzını her zaman benim amacım için açacaksın ve insanların yapabileceği şeylerden korkmayacaksın, çünkü ben seninle beraberim.”⁴ “Her düşüncede bana bakın; kuşkulanmayın, korkmayın.”⁵
Bizim görevimiz elimizden geldiği kadar Mesih’in sevindirici haberine uygun olarak yaşamaktır ki bu, insanları Mesih’e gelmeye davet etmenin en iyi yollarından biridir. Kutsal Ruh, Tanrı’nın ve İsa Mesih’in yaşadığına tanıklık eder. Sevindirici haberin kutsamaları ve kutsal törenleri herkes için mevcuttur. Kurtarıcı’nın görevi iyileştirmek ve kurtuluş ve yücelme işinin her birimiz için birer birer gerçekleştirilmesini sağlamaktır.
“Bu yüzden, çok sevgili kardeşlerim, elimizden gelen her şeyi neşeyle yapalım; ve ondan sonra Tanrı’nın kurtarışını görmek için ve O’nun kolunun gücünün gösterilmesi için en yüksek güvenceyle yerimizde durmamızı dilerim.”⁶
Antlaşma yolunda ve öğrenciliğimizde ilerlemeye çabalarken, tanıklığımızda cesur olalım. Başkan Russell M. Nelson, her birimizi Tanrı’nın huzurunda özgüvenimizi arttırmaya teşvik etmiştir: “İlahi sevginin ve erdemin hayatımızı doldurması için gayretle çabaladığımızda, Tanrı’ya yaklaşma konusundaki özgüvenimiz artacaktır. Sizi, Rab’bin önünde özgüveninizi artırmak için bilinçli adımlar atmaya davet ediyorum. Ardından, Cennetteki Babamız’ın yanına artan bir özgüvenle gittiğimizde, daha fazla sevinçle dolacağız ve İsa Mesih’e olan imanınız artacaktır. En büyük umutlarımızı aşan ruhsal gücü tecrübe etmeye başlayacağız.”⁷
1. Matta 4:18–19.
2. Markos 16:15.
3. Öğreti ve Antlaşmalar 33:8–9.
4. Öğreti ve Antlaşmalar 30:11.
5. Öğreti ve Antlaşmalar 6:36.
6. Öğreti ve Antlaşmalar 123:17.
7. Russell M. Nelson, “Tanrı’nın Huzurunda Özgüven,” Nisan 2025 Genel Konferansı (ayrıca bkz. Liyahona, Mayıs 2025).